Katıldığım Dialogue in the Dark (Karanlıkta Dialog) adlı simulasyon, kısa bir süreliğine sizi görme engellilerin dünyasına taşıyor. Bir kaç oda, merdivenler ve bir kaç oyun ile ışığı göremediğinizde nelere önem vermeniz gerektiğini anlamaya çalışıyorsunuz.

İstatistikler Türkiye’de nüfusun % 12’sinin engelli, yaklaşık 1 milyon da görme olduğunu göstermekteyken engelleri kaldirmaya çabalamakta ne kadar haklı olduğumu gördüm.

Simulasyonu kazasız ve zor olmadan tamamladım diyebilirim. Günün anısına şu fotoğrafı çektirip çıkarken, içerde bize herşeyi görerek rehberlik ettiğini düşündüğüm sese doğru döndüm. Yanılmışım, ben artık ışığı görebiliyordum ama o hala göremiyordu..

Başlığa adını veren Mevlana’nın şiiri* ile şimdilik bu kadar diyorum..

Yeniliğe Doğru

Hergün bir yerden göçmek ne iyi
Bulanmadan donmadan akmak ne hoş

Hergün bir yere konmak ne güzel
Bulanmadan donmadan akmak ne hoş

Dünle beraber gitti cancağızım
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım

Ne kadar söz varsa düne ait
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım

*Bu şiire Sezen Aksu’nun Işık Doğudan Yükselir albümünde rastladım, iyi oldu.