Diyorlar ki bazen gözlerimden
Deliler doluşmuş bakıyor birer birer
Delilerden sen anlarsın, konuş onlarla
Nasıl muhtacım buna… – Yeni Türkü

Çocukken Einstein’in dil çıkaran fotoğrafının olduğu bir kartpostalım olmuştu. Sanırım o günden bu yana dahilere ve delilere özel bir ilgim var. Akıl hastaneleri ve ‘delilerle konuşma’ isteği de bu ilginin bir parçası oldu. Hatta üniversitede gelişen bu ilginin neticesinde şizofren tanıdıklarım oldu ve onlarla bir blog bile açtım.

İlerleyen yıllarda Fatih Taşkıran ile Mazhar Osman’a* gitme üzerine yollarımız kesişti. O planı bir türlü hayata geçiremedim ama bugün beni o amaca dolaylı yoldan ulaştıracak bir belgesele rastlayınca sizinle de paylaşmak istedim.

DEPO: Akıl Hastanesinde Hayat” adlı belgesel, Türkiye’de ruh (yoksa akıl mı?) sağlığı alanında hizmet veren devlet kurumlarının iç yapılarına dair gözlemler sunuyor. Indiegogo’da çıkan kampanya beklenen desteğe ulaşamamış ama (çok şükür) belgesel tamamlanabilmiş.

Sözü fazla uzatmadan bugün Şişli’de ücretsiz bir gösterim yapılacağını paylaşayım. Ben katılamayacak olsam da ilk fırsatta izlediğim belgeseller arasına eklemeyi hedefliyorum.

Konuyla ilgilenenlere Deliliğe Övgü, Müstesna Deliler Albümü ve akıl hastalarının şiir kitabı İnilti‘yi tavsiye ederim. Bendeki şizofren arkadaşların şiirlerini de belki bir gün burada yayınlarım. 🙂

Güncelleme: Aşağıdaki iki belgesele de sonradan denk geldim.

*Tam adı: Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi. Mazhar Osman, Türkiye’de ilk modern ruh sağlığı hastanesini kuran hekim olarak biliniyor. Askerliğimi yaptığım Kırklareli’nde kendisinin heykeline rastlamış olmam da bir tevâfuk olsa gerek.

*Geçenlerde Anadolu Yakası’nda adının verildiği bir otobüs durağının başka bir isimle değiştirildiğini gördüm ama o durak benim için Mazhar Osman Durağı olarak kalacak.


Also published on Medium.